Duinwandeling in de winterzon……

 

Duinwandeling in de winterzon….

 

 

Afgelopen zondag werdt het weer eens tijd om een strandwandeling te gaan maken……met die heerlijke zonnestralen zag het er wel erg aantrekkelijk uit.

 
Dus hup in de winterjas, sjaal en handschoenen aan, wandelschoenen achterin de auto daar gingen we  richting het Langevelderslag in Lisse.
Na een klein kwartiertje rijden staan  we al op de parkeerplaats en zien we dat we niet de enige nederlanders zijn die het zelfde idee hadden…… wat wil je ook met dit weer.
 
Normaal lopen we eerst langs het strand en dan via de duinen terug, maar ditmaal gaan we tegenwind door de duinen en dan met de wind in de rug over het strand terug.
Wat een heerlijk zonnetje en wat een mooie kleuren hebben de duinen dit jaargetijde. Een buizerd vliegt rondjes op zoek naar een prooi, de duinkonijnen blijven lekker in hun warme holletjes.
 
En wat zien we nog meer………………honden, honden, en nog eens honden……..
Onze hond (een Groenendaeler) hebben we 2 jaar geleden laten inslapen en we hebben de beslissing genomen om voorlopig even geen hond meer te nemen. Overigens we hebben 24 jaar lang honden in huis gehad dus het gemis komt steeds vaker terug en zeker op deze mooie winterdag aan het strand en in de duinen waar het stikt van de honden. (tenminste dat lijkt maar zo) Missen we des te meer het gezelschap van een hond op onze dagelijkse wandelingen.
 
Toch zal het nog even niet lukken om weer een pup in huis te nemen want ik werk 8 uur op een dag dus…….dat gaat niet he.
Maar wie weet komt er een dag dat mijn werktijden veranderd kunnen worden dan gaat het zeker weten weer gebeuren…….. want we zijn toch eigenlijk echte hondenmensen. Zelfs na 2 jaar voelen we ons nog steeds kaal zonder hond op het strand.
 
En als we  weer een hond nemen dan nemen we toch weer een belgische herder een Groenendaeler, daar zijn we het samen  over eens!!!!
 
 
Tot de volgende “wandelspinsel”
 
 
 

 

Stamppotwandeling Frederikspolder in Hoogmade

 
Stamppotwandeling Frederikspolder in Hoogmade
 
 
Op zaterdagochtend deed ik nog wat boodschappen in het dorp, en de temperatuur met het zonnetje erbij viel mij erg mee. Maar dat viel later in de middag helemaal niet mee, maar daarover later meer!
  
We hadden ons via de mail opgegeven voor deze stamppotwandeling. Het leek ons interessant om eens onder begeleiding van een gids onze  omgeving beter te leren kennen!
 
Dus reden wij met de auto naar het dorp Hoogmade op een paar kilometer afstand van onze woonplaats. Bij de boerderij “Freriks” werden we zeer vriendelijk ontvangen met koffie en koek door de vrijwilligers van natuurvereniging VANAde.  VANAde staat voor Vereniging Agrarisch Natuurbehoud in het gebied in en rondom Oud Ade.
 
 
 

  
Door deze kunstkoeien werden we verwelkomd op de boerderij.
Ik had niet verwacht zoveel mensen te zien bij aankomst, er waren zeker 60 mensen op komen draven voor deze wandeling. Allemaal gehuld in warme kleding, sjaals, handschoenen en wandelschoenen of laarzen. Eigenlijk hadden de meest laarzen aan want dat werd geadviseerd op de website van www.vanade.nl
 
Ik had en mijn laarzen en mijn wandelschoenen achterin de auto gegooid. Ik ben op mijn laarzen begonnen en toen vrij snel toch maar weer naar de auto gehold om mijn stevige stappers aan te trekken die vooral door mijn voeten als zeer vertrouwd aan voelde he gelukkig!
  
 
 

We werden in drie groepen verdeeld en om de paar minuten vertrok er een groep met een gids.

Wij vertrokken als laatste en hadden behalve een gids ook nog een bioloog in ons midden die heel veel wist over de bomen en planten en ons telkens weer wees op de vogels in de lucht. Jan had zijn verrekijker mee genomen en we konden genieten op dit dijkje (zie foto hierboven) van een buizerd die rondjes boven de polder draaide.

  

We kregen uitleg over de vervening, bedijking en droogmaking van de Frederikspolder. En ik keek ondertussen om me heen en maakte deze foto van de molen.

 Even een stukje informatie over deze polder;

Korte historie van de Frederikspolder 

Op oude kaarten komt de frederikspolder voor als “Vrericxpolder”. De polder met oppervlakte van 70 ha. werd in 1628 gesticht en maakte deel uit van de landen gelegen onder de “heerlijkheid Hoogmade”.

Op 1 oktober 1792 gaven de hoogheemraden van Rijnland toestemming om tot vervening, bedijking en droogmaking over te gaan.

Het afgraven van het veen in de polder wilde echter niet vlotten omdat de grond voor turf niet geschikt was. Op verzoek van de landeigenaren van verreweg het grootste deel van de polder werd de toestemming tot vervening op 17 juli 1816 ingetrokken, zodat de polder nauwelijks uitgeveend is. 

Vroeger werd de polder bemalen door een kleine wipwatermolen, “De Freek “geheten, die in 1954 afbrandde. De oorzaak van de brand is nooit opgehelderd. Vanaf dat jaar wordt de polder elektrisch bemalen.

Ondertussen liepen we verder over het dijkje en ik kreeg het kouder en kouder. Vanochtend was het zulk lekker weer mopperde ik in mezelf had ik nou toch maar een lange termo onderbroek van Jan aangetrokken onder mijn spijkerbroek en echt wandelen deden we niet zoals wij gewend waren er werdt om de zoveel meter gestopt om tekst en uitleg te geven shit, wat krijg ik het door en door koud zeg zo wachtend op dat dijkje ik kan er een ouderwetse blaasontsteking van krijgen…

Er waren wat mensen uit de stad bij onze wandeling en we moesten best vaak over een hek klimmen of langs de slootkant zien dat we langs een hek konden komen. De gekste capriolen werden natuurlijk door wij vrouwen uitgehaald. De mannen hadden de grootste lol en hielpen ons gelukkig wel. Ik zei tegen zo`n stadse dame naast me; “nou dat moeten we niet te vaak voordoen want straks gaan die koeien en schapen ons nog nadoen”. “O jee zeg, nee dat mag niet he” was haar antwoord en ik lag dubbel van het lachen…

Onderweg werden we getrakteerd op een grote homp boeren Leidse kaas. Deze kaas wordt in de Leidse polders gemaakt door de boeren en kenmerkt zich door de komijn die er doorheen  zit. Ieder jaar zijn er wedstrijden in de streek voor de “Beste Boerenkaas”. Deze titel mag de kaas dan 1 jaar dragen.

Op een gegeven moment liepen we uit de koude wind in de buurt van Rijpwetering bij deze mooie oude boerderij. Er staan hier hele oude bomen en fruitbomen. Aan de overkant van de weg zien  we de Aderweg, waar we heel vaak fietsen. Het is verwonderlijk hoe het er zo anders uit kan zien als je op een andere plek naar dezelfde  polder kijkt. Hieronder nog een aantal foto`s van de andere kant van de vaart. Met zicht op Roelofarendsveen “de veense Polder” en op de Aderweg.

 

Kijk eens wat mooi…de rietkragen met daar achter de donkere luchten…dat is genieten die oernederlandse luchten!

We lopen langs de “Spijkersloot” over een dijkje met rechts van ons (Rijpwetering) een caravanparkje op een eilandje. De bewoners kunnen hier alleen met een roeibootje komen. De gewone caravans zijn door de jaren heen veranderd in huisjes de drang naar luxe is hier ook doorgedrongen.

De wandeling is op zijn eind gekomen en we bezoeken met zijn allen nog een boerderij met een kaasmakerij en daarnaast een klein bedrijfje waar kooikarpers worden gekweekt.

  

Ik kan het niet laten om nog een paar jonge koeien ( pinken) te aaien en dan gaan we naar “de Stamppot”. We komen de stal in bij boerderij “Freriks” en gelukkig de warmte komt ons tegemoet er staan van die kachels om ons te verwarmen er is oeps gluhwijn, kaarsjes branden heel gezellig en er staat dampende stamppot! 

Dames en heren van de organisatie van VANAde, bedankt voor de leuke tocht, de koffie met lekkers, en natuurlijk de gezellige warme stal met heerlijke gluhwijn en dampende stamppottten!

 

Het was een koude maar leerzame en gezellige wandeling. Ik denk dat we dit wel iets vaker als afwisseling gaan doen. En het voordeel is toch dat ik na die overheerlijke zuurkoolstamppot thuis niet meer hoefde te koken. Ik heb wel nog even een portje genomen om nog warmer te worden.

 

Tot de volgende “wandelspinsel” 

De 1ste Katwijkse Kippenloop 2005

 

 

Katwijkse strand
 

 

De 1ste Katwijkse Kippenloop 2005

Van de organisatie website;

Deze wandelloop is ontstaan n.a.v. het overlijden van onze kameraad. Zes weken na het lopen van de Vierdaagse van Nijmegen 2004 kreeg Gijs v.d. Oever van de doktoren te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Na veel klachten is de ziekte kanker geconstateerd. De kanker aan lever en alvleesklier greep snel om zich heen, waardoor Gijs al na 7 weken kwam te overlijden. Door deze gebeurtenis is het idee ontstaan om een wandeltocht te organiseren op 21 mei 2005 ter nagedachtenis aan Gijs. Met deze loop wordt zo veel mogelijk geld opgehaald door middel van een sponsorloop. De opbrengst gaat in zijn geheel naar de kankerbestrijding. Omdat de bijnaam van Gijs v.d. Oever “Gijs de Kip” was, wordt deze wandeltocht “de Kippenloop” genoemd.

Zaterdagochtend 21 mei

 Om 6 uur gaat de wekker gelukkig ik mag uit bed……….om 5 uur was ik al klaar wakker!

Eten en een kopje koffie drinken, de rugzak wordt gevuld met brood en drinken een snoepje, het fototoestel etc……..

Wat trek ik aan…………..laagjes en nog eens laagjes van veel katoen, zodat ik als het warmer wordt iedere keer iets kan uittrekken.

Om 7 uur staan we te wachten op onze dochter en haar vriend die ook meelopen, evenals 2 collega`s van mijn man. Daar zijn ze en we rijden met 2 auto`s naar Katwijk.

We worden ontvangen met een beker koffie, we krijgen de routebeschrijving en daar gaan we op pad……

Hans en Jan
Frank en Erik
Dochter Ilse

 

 

 

 

 

Vanaf de parkeerplaats “de Noordduinen” gaan we rechtsaf de duinen in van Staatsbosbeheer. Na een korte tocht in de duinen, lopen we langs de camping “de Noordduinen” en komen we weer langs het parkeerterrein. Dan over de binnenwatering en rechtsaf richting het strand.

Nu gaat voor mijn gevoel de tocht echt beginnen, tegen de toch wel koude wind in over het harde gedeelte van het zand wandelen we stevig richting de eerste stempelpost. ( 5 km )

Na een korte break lopen we snel verder tegen de harde wind. Ik kijk achter me en wat een mooi gezicht; een lang lint met honderden wandelaars richting de Wassenaarse slag. Later hoorde ik dat 1700 mensen de tocht van 15 km ofwel 25 km hadden uit gelopen.

Een lang lint van medewandelaars

  

Toen mochten we eindelijk bij de Wassenaarse slag naar boven richting de duinen van Katwijk, eindelijk weer asfalt onder mijn voeten want mijn liezen vinden het niet zo lekker dat geploeg door het zand….. 

Bij ieder van ons gaat de jas in ieder gaval uit want we lopen lekker in de luwte.

De duinen tussen Wassenaar en Katwijk zijn mij redelijk bekend want in vroeger tijden ging ik hier ieder maandagochtend met de fokster van onze hond en ook nog eens 5 stuks van haar de honden uit laten. Ik lees op het routekaartje de wel heel aparte namen van de duingebieden en moet ik stilletjes even lachen…….

Kreupel z`n del

Jan Boeredel

Knolletjesdel

Schaften delletje

Wat een delletjes daar in dat gelovige en brave Katwijk zeg…….ha, ha

Het is hier erg mooi, we zien veel vennetjes en genieten van onze tocht. Zo rond 11 uur vind ik het tijd om even te picknicken, mijn maag begint te rammelen en we hebben al zo ongeveer 16 km gelopen. Maar niet iedereen denkt erover om even te rusten, na veel tegengesputter konden we ons kontje even laten zakken tussen de harde konijnenkeutels en heerlijk in het zonnetje.

Lunchen in de duinen

 

Schoenen uit en even de teentjes luchten…heerlijk……..heb ik toch weer mijn zin gekregen, later zijn ze me dankbaar!! Maar dat geven ze natuurlijk niet zo snel toe…….mannen!!

  

Schoenen uit....

   

De meeste lopers van de 15 km hebben we inmiddels achter ons gelaten want er zijn niet zoveel mensen die de 25 km lopen. Dus we zitten erg rustig langs het pad aan onze lekkere lunch.

Na een klein kwartiertje rust hup, de schoenen weer aan lopen we langs de drie plassen en het Jan van Parle bos  richting  het “Pan van Persijn” in de volksmond heet het Panbos. Via de achteringang komen we het mooie landgoed binnen. Hier kwam ik als kind al met mijn ouders op een zondagmiddag, gingen we voetballen en picknicken dat was altijd gezellig. Hier lopen we om een deel van de Atlantic Wal heen, een tankwal uit de tweede wereldoorlog.

Het Panbos is nog steeds erg mooi, eigenlijk zou ik hier langer willen blijven maar ja, de route is nog niet uitgelopen dus loop ik braaf achter mijn medewandelaars aan…….

Via de hoofdingang verlaten we het Panbos weer. De vrijwilligers van de 3e stempelpost staan daar op 18 km in de felle zon te wachten op de bezwete deelnemers. Na een korte pitstop vervolgen we onze weg langs de Wassenaarseweg en vliegveld Valkenburg richting Katwijk.

Daar aangekomen slaan we linksaf de duinen weer in, om de watertoren (voormalig EWR gebouw) over het vlaggenduin, langs het hanengekraaiduin. Dan langs de camping “Zuidduinen”en de Soefietempel naar de finish aan de boulevard. 

Yes, de 25 km zitten erop, we worden verwelkomd door de laatste stempelpost voor een supergrote medaille en door Ouwehand Vishandel met haring en kibbeling. En dat smaakt goed zo te zien erg goed bij dochterlief.

En kibbeling als beloning

 

 
 
 

 

  
 
 

 

Over de finish....
 
 

 

 

 

 

We hebben een mooie tocht gelopen met zijn zessen, gezellig gekletst en lol gehad onderweg.

De opbrengst van de tocht gaat naar het goede doel; de Kankerstichting en dat was een mooi bedrag namelijk;  € 22.500

 

 Tot de volgende “wandelspinsel”  

 

 
 

 

De omloop van het Groene Hart

 

De omloop van het Groene Hart

 

Maandagochtend, 1ste pinksterdag 2005 waren we al vroeg uit de veren om deze wandeling van 25 kilometer mee te gaan lopen.

Vanaf 8.00 was het inschrijven bij het cafe “de Hoek” in Koudekerk aan de Rijn, we verwonderde ons over het aantal wandelaars bij inschrijving zo vroeg op de ochtend. Ook vanwege het feit dat er ook een fietstocht van verschillende lengtes gefietst kon worden.

De wandelingen werdt georganiseert door de Lyons uit de gemeente Rijnwoude waaronder  Koudekerk, Hazerswoude en Benthuizen al sinds een aantal jaren horen. Men kon kiezen uit verschillende afstanden 10, 15, 25, 40 en 50 kilometer, wij kozen voor de gulden middenweg.

Het weer was nog heerlijk fris, ideaal wandelweer vonden wij. Gewapend met kaartje en routebeschrijving gingen we op pad langs het Jaagpad langs de oude Rijn, een mooi rustig weggetje met mooie tuintjes aan de Rijn. We staken de Rijndijk over en kwamen meteen op een pad  in de polder van Hazerswoude.  Onder het spoor van Alphen a/d Rijn / Leiden door langs de Oostvaart richting Hazerswoude dorp. Een heel mooi gebied met bloeiend koolzaad aan beide kanten. 

  

  

 Op een gegeven moment komen we langs het natuurgebied “Spookverlaat” (daar kon het vroeger flink spoken, hierover straks meer), maar dit laten we even links liggen. 

Hier ook weer een mooie foto gemaakt van deze Blauwe wipmolen ik noem hem maar even de Oostvaartmolen omdat ie langs de Oostvaart staat.

 

Langs de sportvelden omhoog en over het ophaalbruggetje het dorp in. In Hazerswoude aangekomen (5.360 meter) was er al een koffie stop gepland bij het eetcafe “De Egelantier” maar wij waren nog maar net op weg, en nog maar net warm dus zijn we braaf doorgelopen.

Via de Voorweg, (hier fietste ik vroeger al op weg naar school) ging de tocht door richting het Laag Boskoop. Boskoop staat bekend om zijn vele boomkwekerijen. Er stonden al veel struiken in bloei, onze neuzen werden verwelkomd door de vele heerlijke bloezemluchten van de azalea`s en rododendrons etc.

De boomkwekers hebben het nu gelukkig ook een stuk beter dan in mijn jeugd. Want de kleine schuurtjes van toen zijn vervangen door grote moderne loodsen en er staan nu ook schitterende mooie huizen. Hier een foto van het buitengebied in Boskoop.

Laag Boskoop

 

  

Aan het einde van het laag Boskoop sloegen we rechtsaf de  Colijnstraat in daar was een rust ingepland op 10.900 meter  in restaurant “Heerenhoff-Hoogwerf” daar deden we even een bakkie koffie. Even de voetjes laten rusten en wat bekende gezichten gezien van mensen uit ons dorp, en ook kwam ik Annelies daar tegen mijn oude hardloopmaatje. Die had ook haar sportschoenen om gewisseld voor stevige wandelschoenen, en dat beviel haar ook prima. Leuk zoals de mensen dan als ze wat ouder worden het wandelen gaan waarderen i.p.v. een goede tijd met hardlopen neer te zetten, want dan zie je toch een stuk minder van de mooie omgeving!!!

We liepen terug over de Colijnstraat en kwamen langs de Gouwe te lopen. Na ongeveer 3 kilometer sloegen we linksaf de Baanwegsekade in. Daar gaat de weg over in een smal paadje en kom je ineens bij een houten bruggetje onder het spoor door. Hier hebben wij wel vaker gewandeld, dit is een gedeelte van de Alphens rietveldse route.

 

 

Onder het spoor door liepen we langs het voor ons  bekende “Bedelaarsbosje” een mooi smal pad in het Alphens rietveld. Hier hebben we even de rugzak wat lichter gemaakt, want onze magen begonnen alweer te knorren want het was inmiddels alweer 12 uur geworden. Onze boterhammen met kaas smaakte voortreffelijk, evenals de meegenomen chocolademelk. Na de picknick werd er even een foto van mij gemaakt bij de “Bedelaarsbosjes”.

  

Bedelaarsbosjes
Bedelaarsbosjes

 

 

 

 

 

  

 

 

We hadden er nog 10 van de 25 te gaan, dus allee lopen met de geit, gaan met de banaan. We hadden weer snel ons ritme te pakken. Aan het eind van dit pad sloegen we linksaf en kwamen langs dierenhotel “Beestenspul”. Hier brachten we altijd onze Groendaeler als wij met het gezin op vakantie gingen. De honden die er nu verbleven blafte ons vrolijk toe! Helaas pindakaas,…. wij hebben sinds september 2003 geen hond meer dus lopen we door met gemengde gevoelens en weer het gemis van een vrolijke hond in huis!

Rechtsaf de Compierekade op en dat wordt op een gegeven moment een fietspad. Dan zien we in de verte de contouren van Alphen a/d Rijn, maar wij gaan linksaf het Oostvaartpad op. Het begint te regenen, vinden we niet erg, die paar spetters vinden we zelfs lekker. Hier komen we weer door het beruchtte “Spookverlaat” en nu is het tijd om een verhaal te vertellen waarom dit gebied zo heet.

Eerst nog een foto van dit mooie natuurgebied waar veel vogels hun leegomgeving hebben.

Het Spookverlaat....daar waar het vroeger goed spoken kon...

 

Het “spookverlaat”daar kon het flink spoken……………in vroeger tijden…………………lees de legende van Amalia en Frederik………

Amalia en Frederik waren verliefd, hadden verkering, en het was een mooie zomerse zaterdagavond. Ze zaten op een stil plekje in de Rietveltse Polder – net buiten Alphen aan den Rijn. Ze deden wat verliefde mensen plegen te doen: zoenen.

Frederik evenwel wilde wat mannen plegen te willen: meer! Amalia wilde dat niet. Althans, dat zei ze. Was dit een verhaal uit Opzij, dan was de geschiedenis vast anders afgelopen: Amalia en Frederik hadden er eerlijk over gepraat, en een van beiden had z’n zin gekregen zonder de ander te bruuskeren.

Maar het is een legende uit vroeger tijd, en dus loopt het meningsverschil noodlottig af. De kuise Amalia geeft de hitsige Frederik een duw. Hij valt in het water. Daarvandaan roept hij: “Amalia, Amalia, bemint gij mij?” Zij ziet alleen zijn strohoed nog drijven. Frederik verdrinkt.

Vanaf dat moment leidt Amalia een melancholisch leven. Ze gaat elke zaterdagavond terug naar het water en telkens opnieuw hoort ze Frederik vragen of hij haar bemint. Anderen horen ook weleens iets. Daarom heet het water, dat ooit het Verlaat heette, sindsdien het “Spookverlaat”.

Het wandelen gaat me een stuk slechter af, ik krijg pijn in mijn liezen en wil eigenlijk stoppen maar ja………ik moet doorzetten die laatste 4 km. Via de Oostvaart lopen we terug naar de Rijndijk, en via het Jaagpad weer naar cafe “de Hoek” in Koudekerk a/d Rijn.

Cafe de Hoek Koudekerk a/d Rijn

Tijd voor een verkoelend biertje op het buitenterras langs de Rijn. En die liet zich goed smaken hoor, wij waren het samen eens; we zijn er klaar voor…….. Katwijk wij komen eraan zaterdag voor de allereerste Kippenloop door de duinen en strand van Katwijk.

 

Tot de volgende “wandelspinsel”

Hemelvaartwandeling om de hoek…Aderoute

 
Langs de ringvaart bij Nieuwe Wetering

 

Hemelvaartwandeling om de hoek…

 

We zijn druk aan het trainen voor de 25 kilometer wandelmarathon in Katwijk op 21 mei! Deze marathon gaat door de duinen en over het strand, dus dat wordt een zware klus.Om de dag proberen we in ieder geval een tocht van ongeveer 1 1/2- 2 uur te lopen, gisteravond hebben we ook nog even gelopen het was goed wandelweer. Zaterdag hebben we ook een poging gedaan om richting Lisse te wandelen maar na 90 minuten tegen wind in de regen zijn we omgekeerd.

Hemelvaartsdag zijn we dus 4 uur gaan wandelen. Wandelschoenen aan, de rugzak gevuld met eten en drinken en gaan met die banaan. Hier een verslag van deze mooi wandeling; De tocht (de Aderoute) begint vanaf huis richting Nieuwe Wetering, langs de ringvaart die om de Haarlemmermeer loopt. Daar waar ik deze mooie foto`s maak. 

  

 

We vervolgen onze weg langs deze ringvaart over een dijk met schapen die ons een beetje glazig staan aan te staren. Ook moeten  we over een aantal hekjes klimmen de tocht gaat over het land van een boer verder.  

  

Van de ringvaart af...

 

We vervolgen onze route langs kronkelende slootjes er zijn eigenlijk weinig paadjes, wel oppassen geblazen voor koeienpoep en schapenkeutels. Een aantal koeien komen dichterbij, die zijn ook altijd zo nieuwsgierig, Ik ben opgegroeid met koeien dus ik wil ze ook altijd even aaien en dat laten ze altijd wel toe. In de verte zien we de vlag wapperen (het is hemelvaart, en ook bevrijdingsdag vandaag) hoog bovenin de Mopmolen, nog even een kronkel langs de sloot en daar staan we oog in oog met deze mooie Mopmolen. 

De Mopmolen van Nieuwe Wetering

 

Bij het hekje langs de molen hangt een bordje “verboden toegang”, de boer heeft geen behoefte aan wandelaars rond zijn molen, jammer dan we gaan verder.

Opeens zie ik in het water een en al gespat en zie een moedereend gekke fratsen uithalen om onze aandacht te trekken. Wat ……o kijk nou ze heeft jonge eendjes, wel 6 pluizige jonge eendjes piepen er lustig op los en schieten achter moeders aan.

Stom geen foto gemaakt, te laat dus.

Verderop klimmen we weer over een hek en vervolgen ons pad. We genieten van de mooie omgeving zo dichtbij huis en zo mooi, hier gaan we vaker even wandelen beslissen we samen.  

 

 

Dan lopen we ineens weer over asfalt en zetten we weer stevig de pas erin. De Aderoute laten we links liggen en lopen richting Rijpwetering. In dat dorp aangekomen zien we allemaal mensen heen en weer rennen ……wat is hier aan de hand? O ja, de Hanepoelloop begint zo, de lopers zijn aan het inlopen voor hun start.

We worden tijdens de wandeling regelmatig in gehaald door deze hijgende en rochelende hardlopers maar op een gegeven moment slaan wij rechtsaf het boerenland in.

We volgen daar een stuk van de “wijde aa route” langs het water de wijde aa vlak bij het Braasemermeer. Weer klimmen over wel 7 hekken ………….he, he goed voor mijn conditie zeg, het gaat me steeds makkelijker af.

Het Braasemmermeer

 

Daar staren we nog even een tijdje over het water en lopen langs de nieuwe vakantiehuisjes richting de  zeilschool. Vandaar is het nog zeker ruim een anderhalf uur lopen langs het Braasemermeer, bij het beruchte sluisje luisteren we even naar de muziek van een bevrijdingsconcert de muzikanten geven op een ponton in het water hun optreden. Jammer voor deze muzikanten, er zijn niet zoveel toeschouwers.

Wij vervolgen onze weg en komen na 4 uur wandelen en klimmen tevreden thuis aan. Sokken en schoenen uit en uitdampen maar onder het genot van een kopje koffie.

 

Tot de volgende “wandelspinsel”

 

Langs de molenviergang in Aarlanderveen

 

  

 

De Molenviergang in Aarlanderveen is de laatst werkende Molenviergang  van Nederland, dus uniek te noemen. 

De wandelaar loopt letterlijk door de polder, door het sompige “Groene hart” van Hollands Plassengebied. Een paar keer moet er over hekken worden geklommen en de passant kan tot op enkele meters van de molens komen.

Op weinig plekken in Nederland is zo perfect te zien hoe een diepe polder droog wordt gehouden. Vier molens, waarvan drie op een rij, tillen het polderwater bijna vijf meter op tot het niveau van de Oude Rijn.

De met geel-rode pijlen bewijzende route begint bij het NS-station in Alphen aan den Rijn. Wie daar vertrekt loopt zo’n vier kilometer extra.

De echte Molenviergang-route is pakweg zeven kilometer en begint aan gene zijde van de Oude Rijn, aan de Kortsteekterweg. Maar ook Aarlanderveen (naast café-restaurant Het Oude Rechthuis) is een uitstekend vertrekpunt.

Deze wandeling zo vlak bij huis stond nog steeds in de wacht bij ons, dus moest maar eens gelopen worden…….

Op zondag 17 april liepen wij deze route vanaf het station in Alphen a/d Rijn. We hebben al heel wat molens gezien tijdens onze wandelingen maar zo dicht langs een aantal molens wandelen over een smal schapendijkje is wel echt bijzonder.

Er liepen natuurlijk veel schapen en lammetjes in de wei en de meerkoeten, grutto`s en andere vogels waren ook goed te zien met onze verrekijker.

Het weer hielp ook nog eens 100 % mee, het werd steeds warmer dus onze winterkleding was bijna overbodig. Daar liep ik te puffen met een kop als vuur met een spijkerbroek aan, trui aan en een T-shirt eronder. Maar om nou de boel uit te gooien tijdens zo`n wandeling door de polder……….”nee doe dat maar niet Miek”.

Stel je voor dat al die koeien op hol zouden slaan!!! ha, ha

Die schapen keken zo glazig naar me, (wat een gek mens met zo een rooie kop) of doen ze dat altijd al, weet ik veel de volgende keer toch eens beter opletten.

 Langs de Oude Rijn begint en eindigt deze mooie tocht door de polder met klaphekjes (handig hoef je niet te klimmen) maar na een paar kilometer langs een brede vaart………………ja hoor, daar doemen de hekken al weer op waar ik met mijn lenige lijf overheen moet klimmen. Met altijd veel hilariteit van mijn man. Die wil altijd wel helpen maar soms ook wel eens de verkeerde kant (slootkant) op. Dus dat werd een gegil en een gelach zodat alle dieren meteen wakker werden uit hun lui middagslaapje………………….

Dus wandelaars die toevallig ook in de buurt liepen die dag (en dat waren er best veel) dat gegil kwam niet van een varken die gevild werd maar van …………………mij ahum!

Later kwamen we een bordje tegen met de tekst; “Dit is een stiltegebied” o jee…………………weer niet gelukt!!!

We kwamen een aantal uren later tevreden, moe en warm weer aan op de parkeerplaats in Alphen, reden naar snel huis en hebben in onze tuin heerlijk zitten genieten van een aantal koude biertjes……………………heerlijk!!!

 

Tot de volgende “wandelspinsel”

 

Langs de Vlist

  Langs de Vlist

Vandaag hebben we een mooie wandeling gemaakt. We zijn  met de auto naar Schoonhoven gereden en daar gestart met een wandeling van 14 kilometer. Ondanks dat  het geen super weer was, het was mistig en zo af en toe regende het hebben we heerlijk gewandeld. 

Rugzak mee met eten en drinken en wij vermaken ons wel. Het eerste deel ging langs de Vlist, een kronkel riviertje in het boerenlandschap en daarna over een houtkade waar we een aantal hekjes tegen kwamen waar we over heen moesten klimmen!! Pfff het lukte maar net…….. 

Het was een geslaagde dag in die mooie polder. Dit komt van de ANWB website;

 

Cabauwse Jacobsroute*
Groene Hartroute (Schoonhoven)

Slingerende veenriviertjes en kaarsrechte houtkaden

Deze wandelroute is een prachtig visitekaartje van het Groene Hart. U wandelt langs een schilderachtig riviertje “de vlist” en over houtkaden dwars door het open weidelandschap. Rust en ruimte bepalen de sfeer. De moderne tijd lijkt in deze streken vertraagd door te breken. Langs de Vlist staan bijvoorbeeld nog de houten elektriciteitspalen die elders allang verdwenen zijn.

U loopt grotendeels over een geasfalteerde weg. Ook gaat een flink gedeelte van de wandeling over graspaden. Honden zijn op deze route niet toegestaan.

 

Tot de volgende “wandelspinsel”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: