Mist in de polder bij Rijpwetering

image

Advertenties

Roelofarendsveen, Noorderhemweg

tulp

Ik woon in de gemeente Kaag en Braassem,  een waterrijk gebied tussen verschillende plassen en met zijn vele polders.

Het hoort bij het Groene Hart, een binnen de Nederlandse Randstad gelegen relatief dunbevolkt veenweidegebied.

Rond het Groene Hart liggen Rotterdam, Den Haag, Zoetermeer, Leiden, Haarlem, Amsterdam en Utrecht

galgekade

Op een winterochtend in januari wandelde we vanuit huis langs het Braassemmermeer en over de Noorderhemweg in Roelofarendsveen.

Het was windstil en de luchten waren mooi blauw….ideaal weer voor mooie foto`s.

En wat heb ik genoten kijk maar eens met me mee….

IMG_6960_1

Aan de Noorderhemweg liggen tussen de bloemenkwekerijen diverse poeltjes , naast deze weg ligt het Braassemmermeer.

IMG_6955

1013116_467078220065138_565727017_n

 

hutje

nh5

Zo glad als een Spiegel!

nh 2

Wat veel moois langs deze weg.

Delft…

Begin van de wandeling

Uit Toeractief juni 2007 nr 3

Stap uit de stad de natuur in.

Net buiten Delft vindt u verschillende soorten cultuurlandschappen. Er zijn boerenweides met vogels en koeien. Daaromheen luwe kreken en veenputten, met rietzomen en een beetje ruig gelaten bos. Samen met de parkachtige natuur van de Delftse hout en de Dobbeplas biedt deze route u van alles.

Als je de afslag Delft neemt op de A13, daar waar de meeste mensen naar het grote lelijke gebouw van Ikea gaan…..gaan wij linksaf!

We zetten onze auto bij de Schaapskooi in het Delfste hout. We lopen een natuurgebied in langs het gebouw van Ikea. We verbazen ons over deze groene omgeving zo dicht langs de snelweg….

Na wat kronkelige paadjes gaan we door een klaphekje de polder in….zie bovenstaande foto!

Delfgauw B&B

Daar wandelen we over een oud kerkepad door de polder van Biesland naar Klein Delfgauw, en komen aan bij een schitterend verbouwde boerderij waarin B&B De Bieslandse Heerlijkheid is gevestigd. Daar maak ik deze foto met zicht op het kerkepad.

Aan de overzijde van de weg wandelen we het Bieslandse bos in.

Met zicht op koeien en mooie kreken met heel veel vlieren en krentebomen.

Sigaren

en leuke paadjes…..

Dobbeplas

Dan lopen we over het Virullypad,  een dijkje met fietspad richting de Dobbeplas.

paviljoen
Moeder gans

Het wordt steeds warmer en warmer, veel mensen uit Nootdorp zoeken verkoeling aan de plas, en de ganzen zoeken eten in het grasveld.

Aan het einde van deze bijzonder mooie wandeling komen we langs deze molen zonder wieken.

We nemen nog even een kijkje op camping Delftse Hout die in 2010 camping van het jaar werdt. En we vergapen ons op de super grote campers uit Italie, groot brittannië en Spanje…Leuke camping……maar met zeer kleine parkeerplekken.

Dan is het nog maar een klein stukje naar de parkeerplaats.

Braassemmermeer, langs ijsschotsen en ijszeilers….

 

 

Vandaag maakte ik een winterwandeling (heel dicht bij huis) langs het Braassemmermeer.

 

Daar schitterde de door de wind gecreëerde ijsklompen op de kade.

De ijszeilers zeilde met een krachtige wind voorbij.

Met een behoorlijke snelheid en heel veel herrie komt er weer een voorbij….

Kijk naar de schaatsers op de achtergrond, die schaatsen toch maar midden op het meer……

En als laatste nog een mooi winters plaatje.

De waterleidingduinen bij De Zilk

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gisteren hebben we een heerlijke winterwandeling gemaakt in de duinen bij De Zilk.

Bij de ingang van De Zilk trek je een kaartje uit de automaat en je kunt uren wandelen. Je kunt zelf een route maken, maar je kunt ook de gele paaltjes volgen voor een wandeling van 1 uur of de blauwe paaltjes voor 2 uur wandelplezier.

Wij kozen ditmaal omdat het best wel koud was voor de gele route. We spotte wederom een flink aantal damherten en reeën….Met mijn nieuwe canon 550D maakte ik deze mooie winterse plaatjes, bekijk gerust de diashow en wandel met ons mee…..

Boerenlandpad Zoeterwoudse “Weipoortroute”

 

Op zondag 30 januari wandelde we over een van de boerenlandpaden in  het Land van Wijk en Wouden.  We kozen dit keer voor de “Weipoortroute” van 9.5 km. Al eerder hebben we van de Boerenlandpaden de Oostgeerroute en de Balkengatroute gelopen, waarvan ik hier op mijn wandelweblog verslag heb gedaan.

De charme van het dorp Zoeterwoude komt eens temeer tot haar recht in het contrast met de contouren van de nabije stad. Nergens is zo voelbaar dat dicht bij het moderne leven nog rust en natuur te vinden is. U komt uit bij de Groote Molen uit 1626, één van de oudste en grootste wipwatermolens van Rijnland en vervolgt de route door het natuurgebied Weipoortse Vliet richting N11.

We beginnen de wandeling vanaf de parkeerplaats bij SJZ. Dan omhoog richting de Zuidbuurtseweg, en het Watertje. We lopen de wandeling met de klok mee, dus richting het gemeentehuis. Aan het eind van het Watertje rechtsaf de Noordbuurtseweg in en dan de 2de weg rechtsaf de Laan van oud Raadwijk in. Hier zijn we nog nooit geweest, leuk we laten ons op onze wandelingen telkens weer verrassen dus nu ook.

Mooie walkant

Hier zien we een ouderwetse vorm van oeverbescherming. Erg mooi en functioneel, zo creeer je meteen een  leefomgeving voor vogels en andere kleine dieren.

De Groote Molen

Aan het einde van deze weg lopen we via het erf van een boer dwars door het weiland, na een tijd komen we aan bij de Groote Molen aan de Ommedijkseweg. We klimmen over een aantal hekken en lopen richting de Weipoortseweg. Hier komen we deze gezellige ganzenfamilie tegen.

Ganzenfamilie

De bordjes sturen ons al snel naar links het weiland in. Via een klaphekje komen we in een  natuurgebied van Staatsbosbeheer het heet “de Weipoortse Vliet”.

Paal kampeerterrein

We lopen langs De Vliet over een smal dijkje met links dit mooie paalkampeerterrein…..

Ik denk dat je je tent in de bomen moet hangen om droog te kunnen liggen….;-)

De Vliet

Rechts van ons smalle dijkje zien we dit, de Grote polder naast de N11. We lopen nu richting de Heineken brouwerij. Het zonnetje komt even te voorschijn ik draai me om en zie dit mooie plaatje waar ik meteen een aantal foto`s van maak.

Weipoortse Vliet

Het ijs ligt nog in de sloot…..We steken de Vliet over via het fietspad bruggetje en volgen de bordjes aan de andere zijde van het water. Zo hebben we de Heineken fabriek weer in onze rug. We vervolgen de route langs het water en dan linksaf het weiland in. We lopen door tot aan het Zwetslootpad en de Burmadeweg. Via het weddepad komen we weer op de Weipoortseweg waar ik dit plaatje schiet van het Marten Toonder museum “de Bommelzolder”.

De Bommelzolder

Via de Nieuwe weg komen we terug bij de parkeerplaats van de plaatselijke voetbalvereniging. Het was een korte en mooie wandeling!

Tot de volgende “Wandelspinsel”

Oostgeerroute, langs Spookverlaat, Galgweg en Papenvaart

   
Wilde Ganzen

Deze route is een 8 km lange ANWB wandelroute met de naam Langs Spookverlaat, Galgweg en Papenvaart, en is te volgen dmv zeskantige ANWB bordjes.

(Als je mijn foto`s beter wilt bekijken, klik dan op de foto en dan krijg je een grotere foto te zien!)

In de routebeschrijving lees ik onderstaande over veelzeggende namen; De betekenis van een plaatsnaam zegt vaak iets over de situatie die de eerste bewoners aantroffen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de het achtervoegsel “woude” in Hazerswoude en Zoeterwoude. De middeleeuwse kolonisten kwamen terecht in ontoegankelijke bossen. Aan het begin van de middeleeuwen was heel Holland nog bedekt met bossen en veenmoeras. De naam Holland zou een verbastering zijn van Holtland (ofwel houtland) Ook dat is een aanwijzing voor het vroeger bosrijke karakter van deze streken. Het eerste deel van de plaatsnaam Hazerswoude verwijst naar ambachtsheer Haduard, die in de 13e eeuw het jachtrecht bezat in de bossen ten zuiden van de Oude Rijn.

Vanmiddag parkeerde we onze auto bij de hervormde kerk in Hazerswoude dorp om de Oostgeerroute ( 8km ) te lopen. Hazerswoude dorp is mijn geboortedorp, het is dus altijd leuk om hier terug te komen. Ik kan mijn jeugdherinneringen onmiddelijk weer oproepen bij het zien van deze voor mij toch wel bekende omgeving!

 
Dankzij een slim spel met het water hebben boeren en burgers het Groene Hart eeuwenlang droog en bewoonbaar kunnen houden. Te veel water is uiteraard niet goed, maar te weinig water kan ook uitdraaien op een ramp. In het veenweidegebied bestaat de drassige ondergrond uit resten afgestorven bomen en planten. Als water uit het veen wordt ontrokken, gaat zuurstof zich verbinden met het organisch materiaal. De plantenresten lossen dan als het ware op (oxideren) met als gevolg een dalende bodem (inklinken).
Waar inklinking toe leidt, is te zien aan de Hervormde kerk in Hazerswoude dorp. Bij de bouw in 1646 lagen de kerkdeuren nog op maaiveldniveau. Parochianen konden zonder drempel hun kerk binnenstappen. Nu liggen de deuren twee meter boven het straatniveau. De bodem rond de kerk is fors ingeklonken, terwijl het gebouw zelf blijkbaar op een stevig fundament staat.

 We volgen vanaf de parkeerplaats bij de Hervormde kerk en het cafe De Egelantier de zeskantige ANWB bordjes met de naam Oostgeerroute.  


We gaan de brug over van de ringdijk en slaan linksaf. Dit is de Zuiddijk die vanaf de Gemeneweg naar de Voorweg loopt. Aan de linkerkant is een behoorlijke plas te zien en kijken we op de huizen die aan de Poelzoom liggen. Als kind is me al vroeg vertelt dat daar de oudtenniser Tom Okker woont! Aan de rechterkant van de Zuiddijk staat deze mooie boerderij.


Droogmakerijen; Het lintdorp Hazerswoude ligt op een strook veenland temidden van droogmakerijen. Rondom het dorp werd op grote schaal veen uitgegraven om er turf van te maken. Daardoor ontstonden uitgestrekte veenplassen. Toen de golfslag de slappe oevers steeds verder deed afkalven, werd besloten de veenplassen droog te leggen. Tussen het dorp en de droogmakerijen bestaat een hoogte verschil van zeker 3 meter. Om de ondergrond van het dorp vochtig genoeg te houden en inklinking te voorkomen, werd rond Hazerswoude een ringdijk gelegd en een gracht gegraven. Het dorp ligt in een eigen polder waar de waterstand veel hoger is dan in de droogmakerij. Zou de waterstand structureel zakken, dan zou het hele dorp verzakken.

Dan komen we aan bij de Voorweg, de weg waarover ik in mijn jeugd 3 jaar lang fietste op weg naar mijn school in Boskoop. Wij slaan linksaf en na zo`n 200 meter slaan we weer rechtsaf het pad van Mourits in. Vroeger noemde ik het zelf het pad tegenover Antje Hoek, zij had een winkel in ijzerwaren en landbouw materialen. Het pad loopt hier naar beneden, een zogenaamde droogmakerij in, en na een kilometer gaan we omhoog de Oostgeerpolder in.
We slaan rechtsaf het smalle kerkvaartpad op. Dit is het pad wat ik als kind samen met mijn broers en zussen fietste als we een middag naar de speeltuin van Meurs in het Rietveld gingen. Met een paar centen op zak vermaakte we ons toendertijd een hele middag in de speeltuin. Die paar centen waren heel belangrijk, daar kochtte we noodgedwongen een limonade van in het kleine hotel cafe Klein Giethoorn. In de speeltuin hing een bordje “consumptie verplicht”, en als we dus niets bestelden werden we door de eigenaresse weggestuurd, dus we moesten wel.
Laatst was ik hier weer binnen voor een kopje koffie met mijn broer en schoonzus, het was of de tijd daar stil was blijven staan. De speeltuin is al lang geleden weggehaald, het hotel heet nu Bed & Breakfast “Klein Giethoorn”, de roeiboten zijn  er gelukkig nog wel.

B&B Klein Giethoorn Hazerswoude

Vissers huren hier nog steeds een roeiboot om een dag te vissen in dit mooie natuurgebied. Ook worden hier nog steeds jaarlijks roeiwedstrijden gehouden.

De roeiboten liggen al klaar

Vroeger moesten de bakker, de postbode en kruidenier met een roeiboot langs de boerderijen om hun waar te verkopen, nu liggen er naar mijn mening teveel betonnen paden!

Klein Giethoorn; Het Rietveld wordt ook wel “Klein Giethoorn” genoemd. Deze polder was vroeger een vaarpolder. Boeren konden hun percelen alleen per schuit bereiken. Bij een ruilverkaveling in de jaren zeventig werden de eerste wegen aangelegd. De Rietveldse Molen is een poldermolen uit 1648 die aan het boezemwater de Papenvaart staat. Overtollig water uit de diepliggende polders wordt via deze vaart getransporteerd naar de Oude Rijn. Tijdens de wandeling vallen de brede sloten en vaarten op. De sloten zijn mede zo breed en diep, omdat boeren er in de loop der eeuwen veel bagger hebben uitgehaald. Ze vermengde de bagger met stalmest en hoogden daarmee hun akkers op. De bodem kreeg daardoor meer draagvermogen en werd vruchtbaarder. Het gevolg is echter wel dat de sloten erg breed zijn geworden. Dit geldt vooral voor sloten dicht bij de boerderijen. De achterste delen van de kavels werden gebruikt als hooiland.

Voor de Rietvelse molen slaan we linksaf, steken de vaart over en gaan rechtsaf richting de achterkant van de Rietveldse molen (uit 1648). Deze molen was het decor voor onze trouwfoto`s in augustus 1979. Toendertijd scheen het zonnetje nu is het weer grauw en grijs.

Rietveldse molen anno 1648

We lopen over het Papenpad langs de Papenvaart en zien daar 2 vissers staan. He, is dat niet…..en ja hoor daar staat Hans en zijn vriend ?  te vissen. Hans is de zwager van mijn broer. We kletsen wat en ik maak ondertussen wat foto`s.

Langs de Papenvaart

 

Jan en Hans

 Na het nodige visserslatijn vervolgen we onze weg richting het ‘Spookverlaat”.

richting het Spookverlaat

 Maar dan moeten we eerst nog over een stuk of 5-6  hekjes klimmen. Ondertussen eten we onze boterhammen, we hebben best wel trek gekregen.  

Hoppekee

Na het laatste hek lopen we linksaf langs de bomen, ik kijk opzij en zie een schitterende horizon met de Rietveldse molen in de verte.

Mooie horizon

Via een graspad wandelen we een stuk over het spookverlaat richting de Galgweg. Hier is het een drukte van belang met wandelende, skeelerende en fietsende mensen.

Het “spookverlaat” daar kon het flink spoken in vroeger tijden lees de legende van Amalia en Frederik….
Amalia en Frederik waren verliefd, hadden verkering, het was een mooie zomerse zaterdagavond. Ze zaten op een stil plekje in de Rietveldse Polder – net buiten Alphen aan den Rijn. Ze deden wat verliefde mensen plegen te doen: zoenen.
Frederik evenwel wilde wat mannen plegen te willen: meer! Amalia wilde dat niet. Althans, dat zei ze. Was dit een verhaal uit Opzij, dan was de geschiedenis vast anders afgelopen: Amalia en Frederik hadden er eerlijk over gepraat, en een van beiden had z’n zin gekregen zonder de ander te bruuskeren.
Maar het is een legende uit vroeger tijd, en dus loopt het meningsverschil noodlottig af. De kuise Amalia geeft de hitsige Frederik een duw. Hij valt in het water. Daarvandaan roept hij: “Amalia, Amalia, bemint gij mij?” Zij ziet alleen zijn strohoed nog drijven. Frederik verdrinkt.
Vanaf dat moment leidt Amalia een melancholisch leven. Ze gaat elke zaterdagavond terug naar het water en telkens opnieuw hoort ze Frederik vragen of hij haar bemint. Anderen horen ook weleens iets. Daarom heet het water, dat ooit het Verlaat heette, sindsdien het “Spookverlaat”.

 
Wij slaan linksaf de rust weer tegemoet en lopen langs de Oostvaart.  

Jan op de dijk langs de Oostvaart, kijk die wolkenlucht!

Hier maak ik een foto van Jan, met een schitterend mooie wolkendek op de achtergond.
In de polder is er altijd leven, in het weiland, in de lucht en in de sloten.  We hadden al grote groepen ganzen op zoek naar voedsel in de weilanden gezien. In de verte komt een grote groep ganzen onze kant opvliegen, ganzen hoor je altijd van verre al aankomen. Veel ganzen blijven de laatste winters in Nederland hangen….die horen toch in warmere oorden te zijn? Tenminste….ik zou het als gans zijnde wel weten!

Wilde Ganzen

Verderop lopen we langs de Blauwe Wip uit 1635. In de omgeving van Hazerswoude zijn maar liefs acht molens bewaard gebleven.

De Blauwe Wip uit 1635

Dan zien we de vissers weer staan…..zij hadden een nieuwe visstek opgezocht.

Wederom..

Dan steken we de Oostvaart over via een witte lange brug en koekeloeren even bij de sluis!




We lopen verder richting Hazerswoude dorp, ik draai me om richting de sluis en maak deze foto met het winters riet op de voorgrond.

Mooi plaatje

De Dorpstraat van Hazerswoude, een mooi pandje daar waar heel vroeger een levensmiddelenwinkel in gehuisvest was. En in mijn tienerjaren was er een snackbar gevestigd (daar waar ik vaak kwam voor een heerlijke snack). De laatste jaren is in het pand een kledingzaak gevestigd van mijn nichtje. “Trendie Wendie” is de naam van deze leuke dames en heren kledingwinkel!

Trendie Wendie

 We slaan linksaf en zien daar heel trouw onze bolide staan.

“Tot de volgende wandelspinsel”

Boerenlandpad “Balkengatroute”

Boerenlandpad “Balkengatroute”(6 km)

Vanaf de Carpoolplaats Burgemeester Detmersweg (N 206) te Zoeterwoude lopen we richting een bordje met de naam Balkengatroute. Langs het talut van de A4 lopen we verder over een dijk richting de windmolens.

Boerenlandpad `Balkengatroute`

Als we dichterbij komen kan ik het niet laten om wat kiekjes te maken…wat is zo`n windmolen groot zeg, ik loop van de dijk af, de polder in en ik ga recht onder deze windmolen reus staan…WAUW

Richting de “zelden van Passe”

We lopen nu verder langs de Meerburgerwatering en klimmen over een aantal hekken en lopen richting een molen.

Wat mij opvalt is dat de watervogels helemaal gewend geraakt zijn aan de herrie van die voorbijrazende auto`s en heerlijk dobberen alsof deze herrie er gewoon bij hoort.

Even een blik achterom en dan zie je niet wat er voor je ligt…….

Pas op!

 Een opgedroogde koeienvlaai……….maar pas op want als je er in gaat staan dan is het splats…………..om je oren!

We komen steeds dichter bij de molen, hier op dit punt worden we door de bordjes naar links gestuurd.

De molen is een achtkantige grondzeiler en heeft een hele bijzondere naam, namelijk de `Zelden van Passe` gebouwd in 1652.

Uit Wikipedia;

De Zelden van Passe (ook wel de De Grote Westeinder genaamd) is een poldermolen iets ten westen van Zoeterwoude –dorp, langs de A4.

De molen dateert uit 1652 en is gebouwd ten behoeve van de bemaling van de Groote Westeindesche Polder die hij tot 1952 bemaalde. De molen is sinds 1962 in het bezit van de Rijnlandse Molenstichting. De molen is maalvaardig, maar bemaalt slechtst nog op vrijwillige basis. In de molen bevindt zich een hoog scheprat van 6,90 m. de grootste in Nederland. De molen heeft, volgens de overlevering, zijn naam te danken aan het peil van de polder. De boeren in de omgeving waren afhankelijk van het peil in de poldersloten voor het vervoer van hun waren. Het peil mocht dus nooit te laag worden, want de boeren moesten met de boot gebruik kunnen maken van de sloten. Je kon het iedereen maar “zelden van pas” maken. De zelden van Passe fungeerde als seinmolen voor de molens die de polders in de omgeving bemaalden. 

De polder van Wijk en Wouden

 En dit is de Westeindse polder, rechts ligt Stompwijk en links ligt Zoeterwoude.

Kijkje op Stompwijk

We lopen over de Hofweg waar we genieten van een paar schitterende verbouwde boerderijen. Dan is er wat verwarring want we zien 2 verschillende boerenlandbordjes……wij moeten rechtdoor richting het boerenland, gelukkig maar want asfaltwandelen is niets voor ons.

Dus klimmen we over een hek en stappen rechtdoor over het land van een boer (genieten van de schapen) richting de fiets- en wandeltunnel wat onder de N 206 loopt.

 Daar klimmen we weer over een hek en lopen via de tunnel richting het uiterste puntje van de bebouwing van Zoeterwoude, langs wooneenheid “Swetterhage”.

De bordjes wijzen ons naar rechts te gaan, een smal mooi weggetje langs een mooie vaart en weilanden. Daar worden we via een brug en een hek dwars door het boerenland gestuurd. Daar genieten we van een vrouw die met haar Border Collie schapen aan het drijven is.

Uiteindelijk komen we (wat een verrassing) aan de achterzijde van Boerderijcamping Rustdam aan.

Wij als fervente kampeerders lopen natuurlijk een rondje over deze boerencamping die leuke en gezellige veldjes met heel veel groen heeft.

De camping laten we achter ons en dus lopen we langs de de Zuidbuurtseweg met rechts uitzicht op de Weipoortse polder.

Daar loopt ook een boerenlandpad genaamd de Weipooortroute, die gaan we zeker een keer lopen. We hebben namelijk een paar jaar in deze streek gewoond en heel veel gefietst. Een unieke kans om de polders van de prachtige weipoort een keer te mogen bewandelen.

 

Deze afgeknotte molen is een woonhuis.

 

Het laatste gedeelte van deze wandeling wandelen we door het dorp Zoeterwoude.

En natuurlijk een kiekje van het mooie Watertje met zijn oude pandjes.

 

Deze boerderij zie je op de hoek van het  Watertje richting de Noordbuurtseweg.

 

De Noordbuursteweg met een flink aantal mooie bruggen.

Mooi plaatje vanaf de brug…..
 
Einde wandeling!

En dan steken we de N206 over en zijn we weer terug bij de parkeerplaats.

  
Tot de volgende “wandelspinsel”
 

 

Wandelen om de hoek Stichting Jacobus “Natuurgebied Hanepoel”

  
Natuurgebied “Hanepoel”
 
In mei 2005 hebben we deze route ook al gelopen en heb ik deze wandeling beschreven in deze weblog incl. foto`s.
Kijk maar eens in mijn categorien wandelen in zuid holland onder mei 2005 “Hemelvaartswandeling om de hoek
  
Wat erg goed te zien is het verschil tussen de wandeling van mei 2005 en die van vandaag 27 september 2009!
In mei was de natuur aan het ontluiken en nog puur, nu in september nu de nachten weer kouder worden is de natuur nog vochtig en begint de herfst aan te breken!
Maar o zo mooi!
  
Na een ontzettend mooi voorjaar en zomer 2009 waarin we veel tijd op de fiets hebben doorgebracht kreeg ik afgelopen tijd weer ontzettend zin in een herfstwandeling……
 
 
Het is zondagochtend 10 uur de zon schijnt en we weten eigenlijk niet wat we aan moeten trekken…..het is toch al september niet waar!
We lopen vanuit Oude Wetering naar Nieuwe Wetering, ik zal je de details van de herrie besparen van het moment dat we de HSL lijn en de A4 oversteken….
 
Pas nadat we in Nieuwe Wetering langs de ringvaart lopen komt mijn fotocamera te voorschijn.
Het gebied wat we gaan betreden is onderdeel van de Ade-route.
 
 
 
 
De mist hangt nog over het weiland. De zon begint al aardig warm te worden. De vesten gaan uit en hangen nu wiebelend over onze billen…
 
 
 
 
Er staat geen wind, het water in de ringvaart is mooi glad. De koeien kijken ons verveelt aan…..
 
 
 
 
 
 

 
 
De naam van deze prachtige bloem weet ik helaas niet, het is in ieder geval een ontzettende mooie najaarsbloem!
We ontmoeten een man die zijn paarden gaat verzorgen, hij wijst ons op een uitkijkpunt net om de hoek…..we zijn benieuwd….
 
 

 
 
Zonnestralen en de mist is goed te zien op deze foto`s …….
 
  
 
 
 
 
 
 
 
Dit stukje natuur is sinds kort in bezit van een particulier die dit mooie stuk wil behouden en heeft “Stichting Jacobus- natuurgebied Hanepoel” opgericht! 
Ter ondersteuning van de vele werkzaamheden die nodig zijn om het gebied in stand te houden, worden er donateurs aangetrokken.
 
 
Dan lopen we de hoek om richting de Mopmolen en zien het uitkijkpunt! Er staat een hek voor……. mogen we van dit uitkijkpunt nu wel of niet gebruik van maken?
We wagen het erop en Jan is natuurlijk als eerste over dat hek heen geklommen……..mijn stijve lichaam doet er iets langer over!!
Voordat ik het weet staat Jan al bovenin van het uitzicht te genieten…. “Miek kom snel naar boven”……..hoor ik en ik volg op gepaste snelheid ahum…..
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Daar is ie dan “de Hanepoel” een schitterende strakke plas onderdeel van de Kagerplassen, verderop is de ringvaart te zien….wat een prachtplek!
En wat een rust…..als ik me omdraai naar de polder van Nieuwe Wetering zie ik 2 hazen de zich opwarmen in het najaarszonnetje…….
Zodra ze ons zien gaan ze er als een haas vandoor……
 
 
 
 
 
We lopen richting de vaart en gluren om het hoekje naar de Mopmolen die er zoals altijd op en top bij staat.
Helaas mogen we geen rondje om de molen maken …….
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dan ga ik even door de knieen om deze herfstplaatjes te schieten………doordat de zon er op schijnt is het mooi schouwspel!
De spinnen in kwestie zijn in geen velden of wegen te zien.
 
  
 
 
Als we dan ons pad willen vervolgen staan deze monsters ons op te wachten ha, ha…..en wij willen dat hekje over….
Nee hoor, koeien zijn van nature ontzettende vriendelijke en nieuwsgierige dieren…..we lopen om de koeien heen en zij maken als vanzelf ruimte voor ons.
Of vertel ik nu het verkeerde verhaal Jan? Moest jij met je blote hand deze jonge dikbillen een tik op de billen geven zodat zij opzij zouden gaan???
 
  
 
 
 
 

 
 
Kijk maar eens gaat dat soepel of niet? Met een beetje choregrafie erbij…..”ja Miek”……hoor ik naast me.
Als we dan achterom kijken zijn de koeien ons (en mijn schaterlach) allang vergeten……
 
 
 
 
 
 
 

 
 
We blijven stil staan om de schoonheid van dit mooie plekje in ons op te nemen……..
 
  
 
 
 
 
  
 
Dan maak ik nog een aantal kiekjes van deze paarden en deze vijver in de buurt van de waterzuivering van Nieuwe Wetering.
 
  
 
 
Hieronder de gehele route;
 
9 km Ade route Afdrukken
ImageLekker lopend de omgeving verkennen. Hier staan enkele leuke wandelroutes beschreven: start in Oude Wetering. De afkortingen hebben de volgende betekenis:

RA = rechtsaf, LA = linksaf
RI = richting, RD = rechtdoor

Ade route

9 km

 

Start Langeweg, Roelofarendveen. RD naar Oude Wetering via Plantage, Veerstraat en Kerkstraat. Einde LA en voor de doorgaande verkeersweg Alkemadelaan RA, het viaduct onder de brug door, LA via de Googhermolenweg langs de molen, RD over fietspad. Aquaduct over en verder langs de Ringvaart naar Nieuwe Wetering. Via de Noordveenweg RA en langs de Ringvaart blijven lopen. Het pad voet u langs woonboten, kronkelt langs de Hanepoel en eindigt bij de Moppenmolen. Terug bij de Y-splitsing RA en langs de sloot blijven lopen. RA de Bovenweg op. In de bocht van de Bovenweg RD Korte Oostweg, aan eind LA Molenweg; aan het eind Achterweg schuin oversteken; RD tussen de huizen door tot RA Voorweg. Aan het einde LA, viaduct onderdoor naar Westeinde. RD naar de watertoren met tulp naar de Langeweg.

 

 
Kijk voor de originele kaart op de website van Rondom Kaag en Braassem
 
 
Tot de volgende “wandelspinsel”

 
 
 

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: