Oostgeerroute, langs Spookverlaat, Galgweg en Papenvaart

   
Wilde Ganzen

Deze route is een 8 km lange ANWB wandelroute met de naam Langs Spookverlaat, Galgweg en Papenvaart, en is te volgen dmv zeskantige ANWB bordjes.

(Als je mijn foto`s beter wilt bekijken, klik dan op de foto en dan krijg je een grotere foto te zien!)

In de routebeschrijving lees ik onderstaande over veelzeggende namen; De betekenis van een plaatsnaam zegt vaak iets over de situatie die de eerste bewoners aantroffen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de het achtervoegsel “woude” in Hazerswoude en Zoeterwoude. De middeleeuwse kolonisten kwamen terecht in ontoegankelijke bossen. Aan het begin van de middeleeuwen was heel Holland nog bedekt met bossen en veenmoeras. De naam Holland zou een verbastering zijn van Holtland (ofwel houtland) Ook dat is een aanwijzing voor het vroeger bosrijke karakter van deze streken. Het eerste deel van de plaatsnaam Hazerswoude verwijst naar ambachtsheer Haduard, die in de 13e eeuw het jachtrecht bezat in de bossen ten zuiden van de Oude Rijn.

Vanmiddag parkeerde we onze auto bij de hervormde kerk in Hazerswoude dorp om de Oostgeerroute ( 8km ) te lopen. Hazerswoude dorp is mijn geboortedorp, het is dus altijd leuk om hier terug te komen. Ik kan mijn jeugdherinneringen onmiddelijk weer oproepen bij het zien van deze voor mij toch wel bekende omgeving!

 
Dankzij een slim spel met het water hebben boeren en burgers het Groene Hart eeuwenlang droog en bewoonbaar kunnen houden. Te veel water is uiteraard niet goed, maar te weinig water kan ook uitdraaien op een ramp. In het veenweidegebied bestaat de drassige ondergrond uit resten afgestorven bomen en planten. Als water uit het veen wordt ontrokken, gaat zuurstof zich verbinden met het organisch materiaal. De plantenresten lossen dan als het ware op (oxideren) met als gevolg een dalende bodem (inklinken).
Waar inklinking toe leidt, is te zien aan de Hervormde kerk in Hazerswoude dorp. Bij de bouw in 1646 lagen de kerkdeuren nog op maaiveldniveau. Parochianen konden zonder drempel hun kerk binnenstappen. Nu liggen de deuren twee meter boven het straatniveau. De bodem rond de kerk is fors ingeklonken, terwijl het gebouw zelf blijkbaar op een stevig fundament staat.

 We volgen vanaf de parkeerplaats bij de Hervormde kerk en het cafe De Egelantier de zeskantige ANWB bordjes met de naam Oostgeerroute.  


We gaan de brug over van de ringdijk en slaan linksaf. Dit is de Zuiddijk die vanaf de Gemeneweg naar de Voorweg loopt. Aan de linkerkant is een behoorlijke plas te zien en kijken we op de huizen die aan de Poelzoom liggen. Als kind is me al vroeg vertelt dat daar de oudtenniser Tom Okker woont! Aan de rechterkant van de Zuiddijk staat deze mooie boerderij.


Droogmakerijen; Het lintdorp Hazerswoude ligt op een strook veenland temidden van droogmakerijen. Rondom het dorp werd op grote schaal veen uitgegraven om er turf van te maken. Daardoor ontstonden uitgestrekte veenplassen. Toen de golfslag de slappe oevers steeds verder deed afkalven, werd besloten de veenplassen droog te leggen. Tussen het dorp en de droogmakerijen bestaat een hoogte verschil van zeker 3 meter. Om de ondergrond van het dorp vochtig genoeg te houden en inklinking te voorkomen, werd rond Hazerswoude een ringdijk gelegd en een gracht gegraven. Het dorp ligt in een eigen polder waar de waterstand veel hoger is dan in de droogmakerij. Zou de waterstand structureel zakken, dan zou het hele dorp verzakken.

Dan komen we aan bij de Voorweg, de weg waarover ik in mijn jeugd 3 jaar lang fietste op weg naar mijn school in Boskoop. Wij slaan linksaf en na zo`n 200 meter slaan we weer rechtsaf het pad van Mourits in. Vroeger noemde ik het zelf het pad tegenover Antje Hoek, zij had een winkel in ijzerwaren en landbouw materialen. Het pad loopt hier naar beneden, een zogenaamde droogmakerij in, en na een kilometer gaan we omhoog de Oostgeerpolder in.
We slaan rechtsaf het smalle kerkvaartpad op. Dit is het pad wat ik als kind samen met mijn broers en zussen fietste als we een middag naar de speeltuin van Meurs in het Rietveld gingen. Met een paar centen op zak vermaakte we ons toendertijd een hele middag in de speeltuin. Die paar centen waren heel belangrijk, daar kochtte we noodgedwongen een limonade van in het kleine hotel cafe Klein Giethoorn. In de speeltuin hing een bordje “consumptie verplicht”, en als we dus niets bestelden werden we door de eigenaresse weggestuurd, dus we moesten wel.
Laatst was ik hier weer binnen voor een kopje koffie met mijn broer en schoonzus, het was of de tijd daar stil was blijven staan. De speeltuin is al lang geleden weggehaald, het hotel heet nu Bed & Breakfast “Klein Giethoorn”, de roeiboten zijn  er gelukkig nog wel.

B&B Klein Giethoorn Hazerswoude

Vissers huren hier nog steeds een roeiboot om een dag te vissen in dit mooie natuurgebied. Ook worden hier nog steeds jaarlijks roeiwedstrijden gehouden.

De roeiboten liggen al klaar

Vroeger moesten de bakker, de postbode en kruidenier met een roeiboot langs de boerderijen om hun waar te verkopen, nu liggen er naar mijn mening teveel betonnen paden!

Klein Giethoorn; Het Rietveld wordt ook wel “Klein Giethoorn” genoemd. Deze polder was vroeger een vaarpolder. Boeren konden hun percelen alleen per schuit bereiken. Bij een ruilverkaveling in de jaren zeventig werden de eerste wegen aangelegd. De Rietveldse Molen is een poldermolen uit 1648 die aan het boezemwater de Papenvaart staat. Overtollig water uit de diepliggende polders wordt via deze vaart getransporteerd naar de Oude Rijn. Tijdens de wandeling vallen de brede sloten en vaarten op. De sloten zijn mede zo breed en diep, omdat boeren er in de loop der eeuwen veel bagger hebben uitgehaald. Ze vermengde de bagger met stalmest en hoogden daarmee hun akkers op. De bodem kreeg daardoor meer draagvermogen en werd vruchtbaarder. Het gevolg is echter wel dat de sloten erg breed zijn geworden. Dit geldt vooral voor sloten dicht bij de boerderijen. De achterste delen van de kavels werden gebruikt als hooiland.

Voor de Rietvelse molen slaan we linksaf, steken de vaart over en gaan rechtsaf richting de achterkant van de Rietveldse molen (uit 1648). Deze molen was het decor voor onze trouwfoto`s in augustus 1979. Toendertijd scheen het zonnetje nu is het weer grauw en grijs.

Rietveldse molen anno 1648

We lopen over het Papenpad langs de Papenvaart en zien daar 2 vissers staan. He, is dat niet…..en ja hoor daar staat Hans en zijn vriend ?  te vissen. Hans is de zwager van mijn broer. We kletsen wat en ik maak ondertussen wat foto`s.

Langs de Papenvaart

 

Jan en Hans

 Na het nodige visserslatijn vervolgen we onze weg richting het ‘Spookverlaat”.

richting het Spookverlaat

 Maar dan moeten we eerst nog over een stuk of 5-6  hekjes klimmen. Ondertussen eten we onze boterhammen, we hebben best wel trek gekregen.  

Hoppekee

Na het laatste hek lopen we linksaf langs de bomen, ik kijk opzij en zie een schitterende horizon met de Rietveldse molen in de verte.

Mooie horizon

Via een graspad wandelen we een stuk over het spookverlaat richting de Galgweg. Hier is het een drukte van belang met wandelende, skeelerende en fietsende mensen.

Het “spookverlaat” daar kon het flink spoken in vroeger tijden lees de legende van Amalia en Frederik….
Amalia en Frederik waren verliefd, hadden verkering, het was een mooie zomerse zaterdagavond. Ze zaten op een stil plekje in de Rietveldse Polder – net buiten Alphen aan den Rijn. Ze deden wat verliefde mensen plegen te doen: zoenen.
Frederik evenwel wilde wat mannen plegen te willen: meer! Amalia wilde dat niet. Althans, dat zei ze. Was dit een verhaal uit Opzij, dan was de geschiedenis vast anders afgelopen: Amalia en Frederik hadden er eerlijk over gepraat, en een van beiden had z’n zin gekregen zonder de ander te bruuskeren.
Maar het is een legende uit vroeger tijd, en dus loopt het meningsverschil noodlottig af. De kuise Amalia geeft de hitsige Frederik een duw. Hij valt in het water. Daarvandaan roept hij: “Amalia, Amalia, bemint gij mij?” Zij ziet alleen zijn strohoed nog drijven. Frederik verdrinkt.
Vanaf dat moment leidt Amalia een melancholisch leven. Ze gaat elke zaterdagavond terug naar het water en telkens opnieuw hoort ze Frederik vragen of hij haar bemint. Anderen horen ook weleens iets. Daarom heet het water, dat ooit het Verlaat heette, sindsdien het “Spookverlaat”.

 
Wij slaan linksaf de rust weer tegemoet en lopen langs de Oostvaart.  

Jan op de dijk langs de Oostvaart, kijk die wolkenlucht!

Hier maak ik een foto van Jan, met een schitterend mooie wolkendek op de achtergond.
In de polder is er altijd leven, in het weiland, in de lucht en in de sloten.  We hadden al grote groepen ganzen op zoek naar voedsel in de weilanden gezien. In de verte komt een grote groep ganzen onze kant opvliegen, ganzen hoor je altijd van verre al aankomen. Veel ganzen blijven de laatste winters in Nederland hangen….die horen toch in warmere oorden te zijn? Tenminste….ik zou het als gans zijnde wel weten!

Wilde Ganzen

Verderop lopen we langs de Blauwe Wip uit 1635. In de omgeving van Hazerswoude zijn maar liefs acht molens bewaard gebleven.

De Blauwe Wip uit 1635

Dan zien we de vissers weer staan…..zij hadden een nieuwe visstek opgezocht.

Wederom..

Dan steken we de Oostvaart over via een witte lange brug en koekeloeren even bij de sluis!




We lopen verder richting Hazerswoude dorp, ik draai me om richting de sluis en maak deze foto met het winters riet op de voorgrond.

Mooi plaatje

De Dorpstraat van Hazerswoude, een mooi pandje daar waar heel vroeger een levensmiddelenwinkel in gehuisvest was. En in mijn tienerjaren was er een snackbar gevestigd (daar waar ik vaak kwam voor een heerlijke snack). De laatste jaren is in het pand een kledingzaak gevestigd van mijn nichtje. “Trendie Wendie” is de naam van deze leuke dames en heren kledingwinkel!

Trendie Wendie

 We slaan linksaf en zien daar heel trouw onze bolide staan.

“Tot de volgende wandelspinsel”

8 gedachten over “Oostgeerroute, langs Spookverlaat, Galgweg en Papenvaart

Voeg uw reactie toe

    1. Nee was dat maar waar Anja, daar heb ik wel wat dagen/avonden aan besteed.
      Maar het resultaat mag er weer wezen …..we hadden een rugzak met chocomel en boterhammen bij ons!
      We hebben deze wandeling gedaan na het bezoek bij Mariska vorige week!

      Al dat visserslatijn daar gaat zoveel tijd in zitten en het wordt ondrtussen later…

  1. Hee Annemiek,

    Kei gaaf beschreven en nog leuk om wat terug te zien van de hollandse polder.
    Weer wat geleerd van onze historie; we zijn dus eigenlijk “Holtlanders”

    Groeten van twee brabantse zwervers.

    PS deze week lopen wij het “Monnikenpad” bij Egmond.

  2. Hoi Annemiek,

    Mooie reportage en informatie van jullie wandeling.
    Leuk die visser waar een windmolen uit z’n hoofd groeit. 😉
    Ter aanvulling: de boerderij is van Dirk en Cristien Buitenhuis
    De Hervormde kerk was als Katholieke kerk gebouwd en was de helft kleiner.
    In 1947 is het het gebouw grondig gerenoveerd en aan de Raadhuisplein kant is er een flink stuk aan gebouwd en de indeling van het interieur is 90 graden gedraaid. De toren is van de gemeente en de toren muur aan de binnenkant is zeer slecht van onderhoud. Het is geen gezicht.

    Groetjes Nico.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: